Kobieta w literaturze to temat, który wywołał żywą dyskusję podczas majowego spotkania w ramach DKK. Dobór bohaterek literackich był całkowicie subiektywny. Każda uczestnicząca w spotkaniu osoba przedstawiła kilka – znanych z kart książek – postaci, które na trwałe zapisały się w naszej pamięci. Kobieta stała się bohaterką utworów literackich od zarania dziejów literatury. Nic dziwnego, jest przecież żoną, matką, kochanką. Jej rola i pozycja w życiu rodzinnym, politycznym oraz społecznym w miarę upływu wieków ulegała zmianie. Na przestrzeni wieków – od starożytności do współczesności, literatura na całym świecie ukazuje mnóstwo interesujących wizerunków kobiet. Są one często zupełnie odmienne, a nawet sprzeczne – nie ma bowiem kobiet identycznych, każda jest wyjątkowa. Nie można zatem wskazać uniwersalnego obrazu kobiety. W zależności od epoki literackiej pewne cechy są negowane bądź pożądane. Wszystkie bohaterki to postaci niezwykle złożone, każda z nich dopełnia portret kobiety w literaturze czyniąc go coraz bardziej różnorodnym. Z literatury antyku podziwiamy Antygonę, bardzo ciekawie skonstruowaną przez Sofoklesa. Tytułowa bohaterka jest kobieca, dumna, stanowcza – nic dziwnego, jest przecież królewską córką. Literatura baroku proponuje nam  wizerunek kobiety żądnej władzy, zimnej i okrutnej Lady Makbet. Szekspir nie przedstawił jej jako towarzyszki, przy której wojownik odpoczywa po powrocie z bitwy. W literaturze romantyzmu została stworzona postać romantycznej kochanki. I tu propozycji było wiele: Lotta z Cierpień młodego Wertera, Leila z Giaura, Aldona z Konrada Wallenroda. Ciekawą postacią tej epoki była bez wątpienia odważna, pełna patriotyzmu Grażyna stworzona przez A. Mickiewicza. Typ kobiety fatalnej odnalazłyśmy w Izabeli Łęckiej z Lalki. Była ona piękna, elegancka i dobrze urodzona. Z majątkiem już gorzej, bo jej arystokratyczny tata roztrwonił fortunę. Mimo braku funduszy Izabela nie rezygnuje z trybu życia, do jakiego przyzwyczaiło ją wychowanie. Uważa się za księżniczkę otoczoną adoratorami, którym pozwala się wielbić. Jej przeciwieństwem jest Justyna Orzelska, bohaterka Nad Niemnem. Justyna ma poczucie godności, chce liczyć tylko na siebie, pragnie pracować, nie chce być na cudzej łasce.  Z literatury czasów nam współczesnych za niezwykle ciekawą postać kobiecą uznałyśmy Małgorzatę, bohaterkę powieści Bułhakowa. Małgorzata jest uosobieniem kobiecych cech: piękna, niezwykła, intrygująca, pełna dumy, godności, dobroci, ciepła i odwagi. Przytoczone przykłady kobiet, dowodzą, że nie sposób wysnuć jakiejś jednej, ogólnej prawdy o kobietach. Są one pełne tajemnic, sprzecznych pragnień. Potrafią być szlachetne, ale też i nikczemne. Obecnie literatura proponuje wiele ciekawych kobiecych postaci. Autorzy zainteresowani są psychiką kobiet, ich pragnieniami, potrzebami, podkreślają odmienność bohaterek i nie traktują ich jako dopełnienia dla mężczyzn. Wizerunki kobiet w literaturze współczesnej są zdecydowanie ciekawsze, niż w poprzednich epokach.