100 rocznica obchodów Święta Niepodległości to dla nas Polaków jedno z najważniejszych świąt państwowych. Podczas dorocznych obchodów 11 listopada czcimy pamięć tych, którzy przyczynili się do uwolnienia naszego kraju z niewoli. Odbudowywali naszą ojczyznę z ogromnych zniszczeń i zapaści ekonomicznej, która powstała po 123 latach niewoli i po wyniszczającej I wojnie światowej. Polscy patrioci odbudowali nasz kraj na nowo. Pamiętajmy o naszych bohaterach.

W październikowy wieczór gościliśmy w naszej bibliotece podróżniczkę Annę Jaklewicz. Podróżniczka z zawodu archeolożka, jest autorką książek podróżniczych: „Niebo w kolorze indygo”, „ Indonezja. Po drugiej stronie raju”. Swoje relacje pisze między innymi do Natinal Geographic TRAVELER I Magazynu Podróżników Tam Tam. Organizuje również wyprawy, jako pilot do Azji. Druga książka opowiada o podróży do Chin. Tematem naszego spotkania z gościem była relacja z tej wyprawy. Chiny są krajem 56 różnych narodowości, bogatym i różnobarwnym pod względem etnicznym i kulturowym. Relacja Anny Jaklewicz dotyczyła sześciu prowincji południowych Chin. Poznaliśmy piękne i unikatowe tradycje ludności tubylczej, które są kultywowane i celebrowane przez starsze oraz młode pokolenie. Poznając poszczególne prowincje, zauważyliśmy, że każda z nich ma swoją odrębność kulturową. Na południu Chin mieszka lud Dongów, można zobaczyć tam piękne Mosty Wiatru i Deszczu, na których są małe kapliczki. Te przepiękne budowle zostały postawione metodą bez użycia gwoździ jeden z nich ma sto lat. Mieliśmy okazję zobaczyć Wieżę Bębnów, której ilość poziomów dachu musi być nieparzysta, bo to przynosi szczęście. Chińczycy przywiązują dużą wagę do liczb. Liczba osiem to liczba szczęśliwa, za to liczba cztery przynosi nieszczęście. Również kolory symbolizujące piękne i smutne życie są w tym kraju inne niż u nas w Europie. Kolor biały to znak żałoby, a kolor czerwony jest to kolor szczęścia i radości. W wiosce Miao podróżniczka miała okazję zobaczyć „Święto bambusowych fletów „lusheng”. Do święta tego przygotowują się szczególnie mężczyźni, którzy biorą udział w konkursie grania na bambusowych fletach. Zwycięża ta grupa flecistów, która gra najgłośniej. Kobiety na to święto ubierają w piękne stroje ludowe w kolorze indygo. W południowo – wschodniej części Chin leży prowincja Fujian, na której terenie mieszka lud Hakka. Mieszkańcy tej prowincji, poprzez różne koleje losu związane z ich historią są twórcami okrągłych domów Tulou. Domy te są to wielopiętrowe budowle, które pełniły funkcje obronną. Zostały one zbudowane z ubitej ziemi, szerokość ich ścian wynosi 2 metry, na środku budynek posiada okrągły dziedziniec. W takim domu mieszka jeden klan, który ma kilka rodzin. Na dziedzińcu toczy się całe życie codzienne klanu. Każda z rodzin dostaje taką samą ilość pomieszczeń do zamieszkania w pionie. Domy Tulou są wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Kolejnym etapem podróży było „Królestwo kobiet” Mosuo, które leży w południowej części Chin w prowincji Syczuan i Junnan, wokół Jeziora Lugu. Na terenie tym rządzą kobiety, które podejmują wszystkie decyzje. Nie ma tam związków małżeńskich, wyboru partnera dokonuje kobieta. Nie występuje tam słowo ojciec, jest tylko określenie wujek. Na czele klanu stoi kobieta, która zarządza budżetem. Majątek przechodzi tam z kobiety na kobietę. Jeżeli chodzi o stronę kulinarną Chin, to każda prowincja ma inne specjały i ulubione przysmaki. Wielobarwność pożywienia jest ogromna, tym bardziej, że kraj ten posiada najlepsze przyprawy do potraw na świecie. Ciekawostką kulinarną jest przysmak  ludności Mosuo– suszona świnia, która  wypatroszona i odpowiednio przyprawiona musi leżakować od trzech do pięciu lat. Przysmak ten leży w przydomowej komórce. Na koniec spotkania „Trzcielscy Seniorzy”, którzy przybyli na spotkanie, mieli wiele pytań do naszego gościa na temat tego pięknego i pełnego zagadek oraz tajemnic kraju.

W październikowy poranek miało miejsce w naszej bibliotece ciekawe spotkanie młodzieży ze  Szkoły Podstawowej i Gimnazjum w Trzcielu z historykiem, znawcą Międzyrzeckiego Rejonu Umocnień, Grzegorzem Urbankiem. Tematem wykładu było „Przygotowanie do wojny powiatu międzyrzeckiego w latach 1934 – 1939”. Po odzyskaniu w 1918 roku przez nasz kraj niepodległości, powiat międzyrzecki został w rękach Niemiec. Tak samo stało się z większą częścią naszego miasta Trzciela. Pomimo, że Niemcy miały poprzez ustalenia Traktatu Wersalskiego zakaz zbrojenia się , w latach trzydziestych po dojściu Hitlera do władzy, kraj ten zaczął się zbroić i szykować do kolejnej wojny. Powiat międzyrzecki jest tego najlepszym przykładem, zaczęto tam po kryjomu budowę MRU. Wszyscy znamy miejscowość Kęszycę. W latach 30 wysiedlono stamtąd wszystkich mieszkańców i rozpoczęto budowę fortyfikacji wojskowych. Ludność została przesiedlona do Kurska i Gościkowa.  Na terenie powiatu powstały w ciągu trzech lat potężne podziemne korytarze o długości 32 km. Ściany betonowe w tych korytarzach mają 3 metry grubości. Wszystkie prace były utajnione, nawet zakazane były loty nad tym regionem, pomimo tego wywiad polski poradził sobie z rozpoznaniem rodzaju robót na tym terenie. Niemcy wyposażyli MRU w najbardziej nowoczesne uzbrojenie. Na terenach Trzciela i okolic powstała również wzniesiona Pozycja Trzcielska, która miała za zadanie chronić główną linię fortyfikacyjną przed atakiem polskiego wojska. W  1937 roku pod Trzcielem powstała niemiecka nowoczesna stacja radiolokacyjna, której zasięg dochodził do 200 km. Jeżeli chcemy poznać naszą historię - zachęcamy wszystkich zainteresowanych do zwiedzenia MRU, jak również pozostałych ocalałych obiektów na terenie naszej gminy Trzciel. 

 

                                                                                                                                         

18 października Biblioteka Publiczna Miasta i Gminy w Trzcielu miała ogromną przyjemność gościć u siebie na spotkaniu autorskim mieszkankę Trzciela, pisarkę młodego pokolenia Angelikę Psarską, która napisała książkę „Damaris. Powrót czarodziejki”. Na spotkanie przybyli uczniowie Szkoły Podstawowej w Trzcielu. Autorka opowiedziała, jak wyglądała jej droga od pisania opowiadań do szuflady do wydania jej debiutanckiej powieści z gatunku fantasy. Bardzo duży wpływ na jej twórczość miał uczący ją polonista z naszej szkoły Piotr Falkowski, który zachęcał uczniów do czytania książek, dyskusji o nich i wyrażania własnego zdania poprzez przelewanie swoich pomysłów na papier. Nam pracownikom biblioteki jest tym bardziej miło, ponieważ Angelika Psarska należała kilka lat do DKK młodzieżowego w Trzcielu i klubu „Stowarzyszenie Żywych Poetów”. Oprócz powieści pisze od dawna piękne wiersze, które na początku swojej twórczości przedstawiała w klubie „Stowarzyszenie Żywych Poetów” i na spotkaniach u „Trzcielskich Seniorów”. Książkę, którą napisała, tworzyła cały rok, obecnie zaczęła pisać drugi tom. Główną bohaterką powieści jest Damaris, która jest czarodziejką pełną tajemnic. Akcja powieści toczy się niby wśród zwykłych ludzi, ale tak naprawdę istnieje tam ukryty, drugi świat magii, gdzie walczy dobro ze złem. Bohaterowie ukrywają wiele sekretów i zagadek. Czytelnik poznając historie głównych postaci z niecierpliwością czeka na finał poznanych historii. Polecamy tę książkę z gatunku fantasy młodzieży i dorosłym czytelnikom. 

 

Nasze miasto Trzciel obchodzi w tym roku 560 lat uzyskania praw miejskich, w związku z tym w naszej bibliotece 26 września 2018 r. odbyło się spotkanie z historykiem Marcelim Tureczkiem . Mieszkańcy Trzciela mieli okazję poznać historię naszego miasta od czasów średniowiecza do czasów współczesnych.  Trzciel zachował do dziś swoją architekturę dwumiasta, czyli posiada piękne dwa rynki. Z tego faktu miasto można zaliczyć jako perełkę na ziemiach zachodnich. Nasze miasto do czasów rozbiorów było miastem prywatnym, gdzie rolę sądu i wszelkich roszczeń rozstrzygał właściciel Trzciela. Poznaliśmy losy mieszkańców naszego miasta, różnych wyznań na przestrzeni wieków i zawieruch wojennych. Pan Marceli Tureczek przedstawił nam dawne zwyczaje mieszkańców Trzciela, z czego się utrzymywali i jak żyli na przestrzeni lat. Zaproszeni goście uzyskali odpowiedzi na zadane pytania dotyczące dawnej historii Trzciela.